Ελλάδα στον ΟΗΕ: Σταδιακή και Υπό Όρους Άρση των Κυρώσεων στη Συρία
Η στάση της Ελλάδας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) σχετικά με τις κυρώσεις στη Συρία είναι σαφής και προσεκτικά διαμορφωμένη. Η ελληνική αντιπροσωπεία υπογραμμίζει την ανάγκη για μια σταδιακή, υπό όρους και αναστρέψιμη διαδικασία στην άρση των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στη χώρα αυτή. Η θέση αυτή απορρέει από την αναγνώριση των πολυάριθμων προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Συρία, καθώς και του κινδύνου να ενισχυθούν οι δραστηριότητες των ένοπλων ομάδων και της τρομοκρατίας στην περιοχή αν οι κυρώσεις καταργηθούν χωρίς την απαραίτητη προϋπόθεση.
Η Ελλάδα πιστεύει ότι οι κυρώσεις πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ όσο η κατάσταση στη χώρα παραμένει εύθραυστη και οι ανθρωπιστικές ανάγκες συνεχίζουν να αυξάνονται. Σεβόμενη την ανθρώπινη ζωή και τις ανάγκες του συριακού λαού, η ελληνική κυβέρνηση προτείνει μια προσέγγιση που εστιάζει στη βοήθεια και την ανοικοδόμηση των υποδομών, την ώρα που παρακολουθείται στενά η ανάπτυξη της πολιτικής κατάστασης.
Η σταδιακή άρση των κυρώσεων θα πρέπει να συνοδεύεται από δείκτες που θα εγγυώνται την πρόοδο προς μια βιώσιμη πολιτική λύση. Η Ελλάδα αναγνωρίζει ότι η ανθρωπιστική κατάσταση κανενός δεν πρέπει να θυσιάζεται για τη διατήρηση των μέτρων, ωστόσο, ταυτόχρονα τονίζει την ανάγκη για παρακολούθηση της κατάστασης και αξιολόγησης της συμμόρφωσης του συριακού καθεστώτος. Μια τέτοια προσέγγιση μπορεί να διευκολύνει τη δημιουργία ενός διάλογου και την υποστήριξη της διαδικασίας ειρήνευσης στην περιοχή.
Η Ελλάδα ενθαρρύνει τον ΟΗΕ και άλλους διεθνείς οργανισμούς να συνεργαστούν στενότερα με τις συριακές αρχές και τις ανθρωπιστικές οργανώσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας εκεί όπου είναι περισσότερο αναγκαία. Βεβαίως, η άρση των κυρώσεων δεν είναι λύση από μόνη της, αλλά αποτελεί ένα βήμα προς την κατεύθυνση που όλοι επιθυμούν: την ειρήνη και την ευημερία στη Συρία.
Σε αυτές τις προτάσεις, η Ελλάδα προτεραιοποιεί τη συνεργασία με συμμάχους και εταίρους στον ΟΗΕ και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς, έτσι ώστε να διασφαλιστεί πως οποιαδήποτε αλλαγή στην πολιτική των κυρώσεων θα είναι καλά μελετημένη και λειτουργική, αναγνωρίζοντας τις απαιτήσεις της διεθνούς κοινότητας και τις προσδοκίες των ανθρώπων που πλήττονται από τη σύγκρουση.